Sinds 15 maart ben ik onderweg naar Australië in een elektrische auto. Tijdens de reis ben ik geheel afhankelijk van de energie die mensen mij via de website plugmeinproject.com aanbieden. De website biedt mensen de mogelijkheid om mij te ondersteunen met een maaltijd, slaapplek of stroom voor de auto. Dit zorgt ervoor dat ik niet in een directe lijn naar ‘the land down under’ rijd maar zigzaggend de wereld over trek.

Gastblogger Wiebe Wakker | Plug Me In vertelt over zijn ervaringen

Mijn vorige blog eindigde in Milaan. Inmiddels ben ik een paar duizend kilometer noordelijker in Bergen, Noorwegen en heb ik Oostenrijk, Duitsland, Denemarken en Zweden doorkruist en sinds de start van de reis 15.000 kilometer afgelegd. In dit blog voor E-xpeditie.nl een update over hoe ik daar gekomen ben.

Toen ik in Italië was ontving ik een mail van een medewerker van het Duitse Ministerie van Milieu. De minister van Milieu, Barbara Hendricks, was onder de indruk van mijn reis en wou mij ondersteunen. Omdat zij een drukke agenda heeft moesten wij een vaste datum afspreken en had ik voor het eerst een deadline. Ik had circa drie weken de tijd om van Bologna naar Berlijn af te reizen. Met een normale auto geen probleem, maar met een elektrische auto met een actieradius van circa 150 kilometer vergt dat wat planning. Gelukkig had ik nog tijd om van al het moois te genieten dat ik tegenkwam onderweg. De bergen in Oostenrijk zijn een genot om door te rijden. Zeker als je bijna geluidloos door de weilanden rijd met een temperatuurtje van een graad of 25 heb je het gevoel dat een EV hiervoor is gemaakt. Oostenrijk is al ver met de infrastructuur. (Snel)-laadpalen zijn op strategische plekken geplaatst en opladen is geen probleem. De meeste laadpalen waren tot mijn verbazing naast een Type-2 aansluiting ook voorzien van de blauwe CEE stekkers. Waarschijnlijk voor elektrische fietsen.

Een van de mensen die mij had ingeplugd was de directeur van Hotel Kaiserhof, dat bekend staat als het ‘Charge Hotel’. Het hotel is volledig aangepast aan elektrische auto’s. Zo is er een 15-tal laadplekken en zijn er ook vier Tesla Superchargers. Het doel van het hotel is om eind dit jaar alle parkeerplekken te voorzien van een laadpaal. Het was waarschijnlijk geen toeval dat op de dag dat ik daar overnachtte de finish van de E-Tour Europe daar plaatsvond. Dat is een 9-daagse tour door Europa met uitsluitend elektrische auto’s. Ik mocht mijn auto bij de finish neerzetten en veel bezoekers en deelnemers kwamen nieuwsgierig een kijkje nemen.

In Duitsland voelt het alsof er een muur gebouwd is om het elektrische rijden. Laadpalen vind je wel in de grote steden maar daarbuiten zijn ze zeldzaam. Tussen Berlijn en Hamburg (een afstand van 300KM) vind je er maar één. Een dag voor mijn meeting met de minister kwam ik aan in Berlijn, goed gepland dus. Helaas moest de minister voor een bijeenkomst naar Japan en stuurde zij Gunther Adler, een staatssecretaris. Op het ministerie hadden wij een goed gesprek over duurzaamheid en e-mobility. Ik vond het een grote eer om de minister te mogen ontmoeten.

Vanaf Duitsland wilde ik naar Denemarken. Ik had daar weinig aanmeldingen en op Facebook plaatste ik een oproep. Binnen een dag had ik 20 nieuwe aanbiedingen! Het is ongelofelijk waar social media je kan brengen.

In Denemarken stuitte ik op een verlaten station van Better Place. Dit is een helaas niet succesvolle start-up uit Israël van mnsen die ooit een slim plan hadden. Ze ontwikkelden een carwash-achtige unit waar je de auto in rijdt. In de vloer zaten robotarmen die de onderkant losschroefden, de lege batterij eruit haalden en een volle terugplaatsten. Een goed idee waarmee je veel tijd bespaarde maar misschien was het te duur of was de juiste tijd daarvoor nog niet gekomen. Ik kende Better Place alleen maar van horen zeggen en wist niet dat zij al daadwerkelijk stations hadden gebouwd. Het was dan ook een verassing dat ik deze stations tegenkwam.

Via Stockholm ging ik de brug over naar Zweden en kwam ik aan in Malmö. Ik had hier nog geen slaapplek en had alleen iemand in Helsingborg die mij een maaltijd had aangeboden. Ik kon bij haar niet overnachten maar de Ikea’s in Zweden bieden gratis laadplekken aan. Mijn auto parkeerde ik in de overdekte garage en waar ik op de voorstoel geslapen heb. Zelf vond ik het wel ironisch dat ik de eerste nacht in Zweden in een Ikea doorbracht.

In Zweden is opladen niet zo’n probleem. Omdat de winters hier koud zijn hebben zij overal palen met normale 220v stopcontacten om de accu van normale auto’s aan de praat te houden. In geval van nood kan je daar je EV dan ook opladen. Normale Type-2 palen vind je in de grote steden.

De reis bevalt mij tot nu toe erg goed. Bijna iedere dag lukt het om van stopcontact naar stopcontact te reizen en de mensen die ik ontmoet zijn altijd interessant. Ik was nog nooit eerder in Scandinavië geweest en daarom wordt voor mij de reis nog leuker.

De reis die ik tot nu toe heb gemaakt zie ik als de ‘fun-zone’. De cultuur is overal vrijwel hetzelfde, afstanden zijn niet groot, elektriciteit is er overal en stabiel en de taal barrière is miniem. Zometeen als ik Scandinavië uitga eindigt dat allemaal en ga ik echt buiten mijn comfortzone stappen. Daar begint het avontuur echt. In het volgende blog meer over hoe mij dat afgaat!

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen