De hybride zit in het verdomhoekje. Is dat terecht of ten onrechte? We reden de Mitsubishi Outlander en sloegen aan het filosoferen. 

Niet aan te slepen

Toen bekend werd dat zakelijke rijders van een hele lage bijtelling konden profiteren als ze een MPV zouden rijden met een stekker, waren de Mitsubishi Outlanders niet aan te slepen. Ga er maar aan staan: vanaf € 38.480 kon en kun je de sleutels van de basisuitvoering in ontvangst nemen.

Dan heb je een uit de kluiten gewassen MPV met 5 ruime zitplaatsen, een forse bagageruimte, de mogelijkheid voor een trekhaak én vierwielaandrijving. Op de voor- en achteras zit een elektromotor van 60 kW (of 82 ouderwetse paardenkrachten) die geen enkele moeite hebben om de ‘Mits’ op snelheid te brengen. Een 12 kWh batterij voedt de motoren. Dat is goed voor zo’n 30 volledige elektrische kilometers. Het opladen kan met een 220V-stekker (4 tot 6 uur nodig), met een 16 A laadpaal (circa 3 uur nodig), of via een snellader (in 25 minuten 80 procent vol).  

Als de batterij leeg is, wordt deze van stroom voorzien door de 2.0 liter benzinemotor, die ook nog eens 89 kWh (121 pk) kan genereren. Boven de 125 kilometer per uur neemt hij de aandrijving van de elektromotoren volledig over. Oftewel: tot 125 km/h rijd je altijd elektrisch. De stroom komt ofwel uit een stekker, of werkt de benzinemotor als stroom aggregaat op. 

Onze testauto was als Prestige uitgevoerd (onder meer met leren bekleding, elektrisch bedienbare achterklep, 360o rondom zicht, schuif/kanteldak). De consumentenprijs van deze uitvoering is € 44.990.

Zoeven

Hoe rijdt dat dan? Hij rijdt niet; hij zoeft. Je zit hoog op de bok, zo voelt dat althans. Het is een brede auto, maar dat went snel. Door het hoge zwaartepunt is het geen auto om lekker te hoeken. Het is wél een heerlijke reisauto. Binnenin heerst een aangename rust.  

Volgens de officiële acceleratiecijfers sprint de Outlander in 11 tellen van 0 naar 100 km/h. De elektromotoren krijgen bij fors accelereren wel hulp van de benzinemotor. Ik heb dit niet getest maar ben geheel van mijn eigen subjectieve beoordeling uitgegaan. En die luidt dat de Outlander voldoende snel vooruit komt. Als je hem rijdt, ervaar je het als ‘moeiteloos’. Het is geen stoplichtracer, dus een eventuele snellere sprint vind ik niet relevant.

De officiële elektrische actieradius bedraagt 54 kilometer. In mijn geval liet de meter na een nacht 100 procent opladen een bereik van 30 elektrische kilometers zien. Met veel stadsverkeer reed ik na 28 werkelijke kilometers de tank volledig leeg. Mijn testresultaten zijn negatief beïnvloed door het weer: het was erg koud. In meer zomerse omstandigheden moet volgens de dealer 35 tot zelfs 40 kilometer gehaald kunnen worden.

In combinatie met de verbrandingsmotor zou de Mitsubishi Outlander 824 kilometer ver moeten komen. De inhoud van de brandstoftank: 45 liter. Bij een lege accu is het officiële gemiddelde verbruik 5,5 liter per 100 kilometer. 

Praktijkverbruik  

Het officiële verbruik is gemeten in laboratoriumomstandigheden.  Hoe zit het in de praktijk? We vroegen het aan Reza van Eikenhorst van Mitsubishi-dealer Wesselink in Deventer, die ook onze testauto ter beschikking stelde. “De grootste factor is de rechtervoet. In de praktijk is het mogelijk om een gemiddeld brandstofverbruik van 1 op 16 à 1 op 17 te scoren. Voorwaarde is dan wel dat de batterij altijd volgeladen wordt.” 

Is zo’n hybride wat?

Consumentengedrag is erg ‘interessant’. Met de mond belijden we dat we duurzaam bezig zijn, op het moment dat er serieus over elektrisch rijden wordt gesproken stelt de consument hoge eisen aan de actieradius en in no-time wordt de vakantie – al dan niet met caravan – bij het pakket van eisen en wensen betrokken. Elektrisch rijden gaat hem dan niet zo 1,2 3 worden. 

Een lage bijtelling stimuleert wel, want de PHEV’s vlogen als warme broodjes over de toonbank, de Mitsubishi Outlander voorop. Logisch, want voor dit bedrag beschik je over een enorm grote auto, met een bereik zoals je nu gewend bent en last but not least de mogelijkheid om een sleurhut achter je auto vast te binden. Toegestaan trekgewicht: 750 kilogram. 

Het nut van een hybride hangt heel erg af van hoe je hem gebruikt. Dat hangt voor een deel van de beruchte rechtervoet af. Maar ook van de afstanden die je aflegt en of je de PHEV keurig ‘stekkert’. Indien je de Outlander voor woon-werkverkeer gebruikt over een afstand van ongeveer 30 kilometer, kun je volledig elektrisch rijden. Hoe verder je over die 30 kilometer heengaat, hoe ongunstiger het verbruik wordt (het rendement van een verbrandingsmotor is nou eenmaal verschrikkelijk laag). 

Uit het verdomhoekje

Daar staat tegenover dat een PHEV wél in de behoeften van de consument voorziet (lange afstanden, caravan). Het is jammer dat de plug-in hybride in het fiscale verdomhoekje terechtgekomen is. De Outlander heeft voldaan aan het tegenstrijdige gezamenlijke eisen en wensen pakket dat vanuit overheid én consument is opgesteld. Je kunt er zuiniger mee rijden dan een gewone benzine-auto. Maar dan moet je de PHEV vooral gebruiken voor korte afstanden én hem bij aankomst keurig stekkeren. De consument vraagt nog steeds om een oplossing die niet alleen geschikt is voor dagelijks woon-werk verkeer, maar die ook in uitzonderingen kan voorzien. Die uitzonderingen zijn de incidenteel langere ritten, onverwachte spoedgevallen en last but not least: de vakantie.

Wat mij betreft stoppen autobedrijven met het verkopen van auto's. Hoogste tijd dat ze als mobiliteitsadviseurs vervoersoplossingen aan bieden. Dat betekent ook voor de consument iets: ze zullen andere vragen aan de dealers moeten stellen. 

Conclusie

Het goede nieuws is dat er nog een beperkt aantal PHEV’s in december 2016 gekentekend zijn en dus nog voor 15 procent mogen worden bijgeteld. Want voor een aantal specifieke situaties kan ook de Outlander een prima oplossing zijn. Als autoliefhebber vind ik het succes van de Outlander niet zo gek: hij rijdt namelijk heerlijk!

 

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen